Łokieć: Zwichnięcia i niestabilności łokcia

Rejestracja na wizytę lekarską

Ostre stany wymagają natychmiastowego działania - zwichnięty łokieć powinien być nastawiony najpóźniej do 6 godzin, po tym czasie znacznie zwiększa się ryzyko powikłań naczyniowych i neurologicznych. Nastawienie odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Jeśli towarzyszą temu złamania wewnątrz lub pozastawowe wymagają one jednoczasowego zaopatrzenia poprzez stabilizację chirurgiczną.  W diagnostyce poza badaniem klinicznym można wykorzystać zdjęcie rentgenowskie, tomografię komputerowa lub badanie rezonansu magnetycznego.

Niestabilności dzielimy na ostre i przewlekłe. Z ostrą niestabilnością najczęściej mamy do czynienia w przebiegu zwichnięcia łokcia, przewlekła może być następstwem przebytego zwichnięcia lub powtarzających się mikrourazów. Najczęściej uszkodzeniu ulega więzadło poboczne przyśrodkowe. W leczeniu ostrych urazów stosujemy nastawienie zwichnięcia i unieruchomienie łokcia w zgięciu i nawróceniu przedramienia przez okres 3 tygodni, brak możliwości nastawienia lub utraty nastawienia jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. W przypadku ostrych uszkodzeń więzadła przyśrodkowego pobocznego o charakterze awulsyjnym (z oderwania) leczeniem z wyboru jest leczenie operacyjne (szycie więzadła). W przewlekłych niestabilnościach najlepsze wyniki daje rekonstrukcja więzadła za pomocą przeszczepu ścięgna. Doleczenie w okresie operacyjnym wymaga stosowania ortezy przez okres 14 dni.

Uszkodzenie wiezadła pobocznego łokciowego

Uszkodzenie wiezadła pobocznego łokciowego

Rekonstrukcja więzadła pobocznego przyśrodkowego

Rekonstrukcja więzadła pobocznego przyśrodkowego