Złamania w obrębie stopy: Złamanie kości skokowej

Rejestracja na wizytę lekarską

Złamanie kości skokowej w zależności od typu urazu może być leczone zachowawczo – wiąże się to jednak z dużym ryzykiem wystąpienia przemieszczeń oraz możliwością braku zrostu. W tego typu złamaniach najlepsze wyniki daje zamknięta lub otwarta repozycja złamania oraz stabilizacja śrubami kaniulowanymi. Postępowanie w złamaniach kości piętowej jest podobne i jest zależne od typu złamania.

Kość skokowa znajduje się między kością piętową, łódkowatą, a obiema kośćmi podudzia (piszczelową i strzałkową) i ma charakterystyczny kształt porównywalny często do żółwia. Składa się ona z trzech części: trzonu, szyjki oraz głowy. Znaczną powierzchnię (ok. 60%) kości skokowej stanowi chrząstka stawowa, w wyniku czego zaopatrzenie kości w krew jest utrudnione. Z tego powodu każde złamanie kości skokowej obarczone jest dużym ryzykiem przedłużonego zrostu, lub całkowitego braku zrostu kości, łącznie z martwicą fragmentu kości skokowej a nawet infekcją.

Złamania te najczęściej powstają w wyniku urazów komunikacyjnych, upadku z wysokości lub podczas uprawiania sportu (szczególnie snowboardingu).

Wczesnymi objawami złamania kości skokowej jest ostry ból, obrzęk i trudności w obciążaniu uszkodzonej kończyny.

Wczesna diagnostyka polega na wykonaniu klasycznych radiogramów w specjalnych projekcjach. W wielu przypadkach dla dokładniejszej oceny złamania konieczne jest wykonanie badania tomografii komputerowej.

Sposób leczenia złamań kości skokowej zależy od typu i stopnia ciężkości pierwotnego uszkodzenia. Pacjentów ze złamaniami bez przemieszczenia leczymy zachowawczo w wygodnych opatrunkach gipsowych monitorując radiologicznie poprawność ustawienia odłamów. W złamaniach z przemieszczeniem (nawet niewielkim) preferowane jest leczenie operacyjne celem anatomicznego odtworzenia kształtu kości (zwłaszcza powierzchni stawowych) ze stabilizacją odłamów drutami K lub mikropłytkami. Po leczeniu operacyjnym kończyna dolna jest unieruchomiona w opatrunku gipsowym na okres 6 – 8 miesięcy, z zakazem obciążania (stawania na stopie) przez okres ok. 3 miesięcy.