Złamania okolicy kolana: Złamanie bliższej nasady kości piszczelowej

Rejestracja na wizytę lekarską

Złamanie bliższej nasady kości piszczelowej zdarza się stosunkowo często i najczęściej powstaje w czasie aktywności sportowych. Złamanie to najczęściej jest wynikiem połączenia dużej siły działającej wzdłuż osi kończyny z siłą boczną lub przyśrodkową czyli koślawiącą lub szpotawiącą kolano. Wówczas kłykcie kości udowej niczym kliny uderzają w bliższą nasadę piszczeli, powodując złamanie jej kłykcia bocznego, przyśrodkowego lub obu jednocześnie. Złamania bliższej nasady kości piszczelowej są skomplikowanymi uszkodzeniami ponieważ często towarzyszą im uszkodzenia więzadłowe, których wynikiem może być niestabilność kolana. Podobnie jak we wcześniej omówionych typach złamań nie ma jednorodnej metody leczenia uszkodzonej bliższej nasady piszczeli. Rodzaj zastosowanego zespolenia zależy od typu złamania, stopnia przemieszczenia odłamów oraz stopnia i rodzaju uszkodzeń tkanek miękkich, w tym więzadeł. Najważniejszym celem leczenia operacyjnego tego typu złamań, podobnie jak wszystkich złamań śródstawowych, jest jak najwierniejsze odtworzenie powierzchni stawowych ze stabilnym zespoleniem odłamów pozwalające na szybkie podjęcie ruchu w stawie.

W stabilizacji złamań kłykci z ich odszczepieniem i zmiażdżeniem w celu ich anatomicznego nastawienia konieczna jest odbudowa wysokości kłykcia z wypełnieniem miejsca ubytku przeszczepem kostnym lub specjalnym cementem kostnym sporządzonym na bazie fosforanu wapnia. W zależności od typu złamania do stabilizacji odłamów używa się specjalnie wyprofilowanych płytek, stabilizatorów zewnętrznych lub pojedynczych śrub kaniulowanych.