Więzadło krzyżowe przednie ACL: Uszkodzenia

Rejestracja na wizytę lekarską

Uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego podzielić można na:

  1. rozciągnięcie z zachowaną ciągłością,
  2. zerwanie części włókien,
  3. zerwanie wszystkich włókien.

Do uszkodzenia dochodzi najczęściej w części środkowej, rzadziej przyczepu udowego lub piszczelowego. Oderwanie w obrębie przyczepu piszczelowego zdarza się zwykle u dzieci.

Rodzaje uszkodzeń więzadła krzyżowego przedniego (ACL)

Rodzaje uszkodzeń więzadła krzyżowego przedniego (ACL)

Badanie kliniczne stanowi podstawę diagnostyki uszkodzeń więzadła krzyżowego przedniego. Przeprowadzone przez doświadczonego lekarza pozwala z dużym prawdopodobieństwem na rozpoznanie uszkodzenia.

Badania kliniczne więzadła ACL

Badania kliniczne więzadła ACL

W czasie diagnostyki wykonuje się również badanie rentgenowskie, USG, rezonans magnetyczny oraz stosuje się przyrządy umożliwiające ocenę przedniej niestabilności kolana.

Rezonans magnetyczny kolana Badanie rezonansu magnetycznego więzadła ACL Badanie rezonansu magnetycznego więzadła ACL

Diagnostyka uszkodzeń więzadła ACL przy pomocy rezonansu magnetycznego

Niewłaściwie przeprowadzona diagnostyka (głównie brak właściwie przeprowadzonego badania klinicznego) powoduje, że u znacznej części chorych postępowanie rozpoczyna się od leczenia zachowawczego, czego następstwem jest rozwój i powiększanie się niestabilności oraz konieczność leczenia operacyjnego stawu, w którym zaczął rozwijać się "zespół niewydolnego więzadła krzyżowego przedniego" na który składają się: przednia niestabilność, uszkodzenia łąkotek, zwłaszcza w obrębie ich tylnych rogów, chrząstki stawowej w obrębie powierzchni kości udowej, piszczelowej oraz chondromalacja rzepki (czyli rozmiękanie chrząstki rzepki) prowadzące do uszkodzenia powierzchni stawowej rzepki. Objawia się ono trzeszczeniami w stawie oraz bólem przy przysiadach, kucaniu, długotrwałym siedzeniu ze zgiętymi stawami kolanowymi). Niewydolność ACL i wynikająca z tego przewlekła niestabilność stawu kolanowego stanowi istotny, lecz czasami niedoceniany element przyczynowo-skutkowy w rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego.

Raz przerwane więzadło krzyżowe nigdy nie podlega odbudowie. Powtórne połączenie pomiędzy kością piszczelową a udową może być uzyskane jedynie operacyjnie, poprzez wytworzenie zastępczego więzadła. Kwalifikacja do zabiegu operacyjnego oparta jest na wywiadzie przeprowadzonym z pacjentem, dokładnym badaniu stawu kolanowego oraz wyniku rezonansu magnetycznego.