Łokieć: VII. Sztywność łokcia i choroba zwyrodnieniowa łokcia

Rejestracja na wizytę lekarską

Ograniczenie ruchomości łokcia jest najczęściej rezultatem zmian w tkankach miękkich i kościach, które stanowią barierę mechaniczną. Sztywność łokcia w większości przypadków jest kombinacją obu tych zmian. Bezpośrednią przyczyną są na ogół urazy i ich następstwa (zniszczenie powierzchni stawowych, wolne ciała,  zwłóknienie stawu, blizny pooperacyjne) oraz choroba zwyrodnieniowa stawu. W niektórych przypadkach ograniczenie ruchu związane jest ze zwłóknieniem stawu i kurczeniem torebki stawowej.

W zależności od przyczyn ograniczenia ruchu leczenie zachowawcze może okazać się wystarczające dla poprawy funkcji stawu. Najczęściej wykorzystujemy terapię manualną, ćwiczenia fizyczne, miejscowe i odcinkowe znieczulenia oraz różnego typu ortezy poprawiające zakres ruchu. W przypadkach niezadowalających wyników po leczeniu zachowawczym rozważamy leczenie operacyjne. Zastosować możemy technikę operacyjną na „otwarto” i technikę artroskopową. Zabieg operacyjny polega na chirurgicznym usunięciu ciał wolnych, modelowaniu uszkodzonej chrząstki stawowej, przecięciu torebki stawowej, co w połączeniu z rehabilitacją w wielu przypadkach znacznie poprawia zakres ruchu. W przypadkach całkowitego zniszczenia stawu jako leczenie ostateczne wykonuje się endoprotezoplastykę łokcia.

Zmiany zwyrodnieniowe stawu łokciowego

Choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego