Łokieć: Martwica chrzęstno - kostna

Rejestracja na wizytę lekarską

Choroba ta najczęściej występuje u aktywnych dzieci i nastolatków, częściej u chłopców niż dziewcząt. Dochodzi w niej do zaburzenia ukrwienia kości, najczęściej ramiennej, na niewielkim obszarze na wysokości stawu ramienno-promieniowego. To zaburzenie ukrwienia prowadzi z czasem do wydzielania się pełnej grubości chrząstki lub chrząstki z kością i pojawienia się wolnego ciała w stawie. Pierwszym objawem martwicy chrzęstno-kostnej zazwyczaj jest ból związany z obciążaniem, w przypadku rozwoju choroby kolejnymi objawami są uczucie blokowania i ograniczenie ruchu.

Martwica chrzęstno - kostna stawu promieniowo-łokciowego

Martwica chrzęstno-kostna stawu promieniowo-łokciowego

Najlepsze rokowania mamy w przypadku rozpoznania choroby we wczesnym stadium. Poprzez zmniejszenie obciążania i odpoczynek można doprowadzić do remisji choroby i wyleczenia chrząstki. W przypadkach bardziej zaawansowanych, w których doszło do częściowego lub całkowitego oddzielenia fragmentu chrząstki zalecamy leczenie operacyjne – artroskopię łokcia umożliwiającą zaopatrzenie uszkodzeń chrzęstno-kostnych.

Artroskopia stawu łokciowego

Artroskopia stawu łokciowego

Ograniczenie ruchomości łokcia jest najczęściej rezultatem zmian w tkankach miękkich i kościach, które stanowią barierę mechaniczną. Sztywność łokcia w większości przypadków jest kombinacją obu tych zmian. Bezpośrednią przyczyną są na ogół urazy i ich następstwa (zniszczenie powierzchni stawowych, wolne ciała,  zwłóknienie stawu, blizny pooperacyjne) oraz choroba zwyrodnieniowa stawu. W niektórych przypadkach ograniczenie ruchu związane jest ze zwłóknieniem stawu i kurczeniem torebki stawowej.

W zależności od przyczyn ograniczenia ruchu leczenie zachowawcze może okazać się wystarczające dla poprawy funkcji stawu. Najczęściej wykorzystujemy terapię manualną, ćwiczenia fizyczne, miejscowe i odcinkowe znieczulenia oraz różnego typu ortezy poprawiające zakres ruchu. W przypadkach niezadowalających wyników po leczeniu zachowawczym rozważamy leczenie operacyjne. Zastosować możemy technikę operacyjną na „otwarto” i technikę artroskopową. Zabieg operacyjny polega na chirurgicznym usunięciu ciał wolnych, modelowaniu uszkodzonej chrząstki stawowej, przecięciu torebki stawowej, co w połączeniu z rehabilitacją w wielu przypadkach znacznie poprawia zakres ruchu. W przypadkach całkowitego zniszczenia stawu jako leczenie ostateczne wykonuje się endoprotezoplastykę łokcia.